خدا یا راستش من آدمیزادم ، گاه گاهی گناه میکنم طغیان می پندارمش.

کریما من گناه بنده ای دارم وتو بخشایش جنس خداوندی

آیا امید بخششم بی جاست؟

خودت گفتی بخوان:

می خوانمت اینک مرا دریاب،به چشمانی که می جوید تو را،نوری عنایت کن

وخالی دستان کوچکم را هدیه ای اینک عطا فرما

خودت گفتی کسی را دست خالی برنگردانی

کنون ای اولین و آخرین بار الها راست می گویم

دگر من با خدایم آشتی هستم،ببخشا آن گناهانی که دور از چشم مردم در حضورت مرتکب گشتم

خدا یا پیش بندهایت رسوایم مکن من گفته ام من مهربان پروردگاری دارم که می بخشد مرا