ای مهربان من

        دیگر قبول کن که جهان خانه خداست

       اینک طواف کن برگرد خانه ای که پراز یاد عاشقیست

       با جامه ای که به رنگ حقیقت است

                      یکرنگ و بی ریا

      با باوری که جهان محضر خداست

    با شرم از اینک در محضر او معصیت کنیم

                                                به درود ای گناه