زندگانی شعریست که تو باید بسرایی ان را

یا بخوانی آن را ،بشنوی آن را نیز

دست کم باید آن را تحسین کنی

تا از این راه به اردوی ترنمو طراوات برسی

              کاش شاعر باشی

 جور دیگر باید دید     

زیر باران باید رفتم

چشمهایم راشستم ولی افسون او نه چشمهای خیس و شسته ام را دید ونه نکاه دیگرم را

زیر باران رفتم ولی او با طعنه ای به من گفت دیوانه باران زده  ...