تمام غم ها ناراحتی ها ودلواپسی هایتان را به من بسپارید

خالی شویداز هرچه بدیست.

با کسی قرار دادبسته ام تا...

همه آنها رابه جهنم ببرد

 آری باشیطان هم می شودمعامله کرد

بهانه آفرينش

خدا عشق را بهانه کرده بود . . .

        و آدم را آفرید،

                        و بعد حوا را ،

                                           و شاید هر دو را با هم !

                            کسی به خاطرش نمی آید !

   خدا عشق را بهانه کرده بود  . . .

                و آدم عاشق شد ،

                              و بعد حوا ،

                                             و شاید هر دو با هم !

                                   کسی به خاطرش نمی آید !

         خدا عشق را بهانه کرده بود . . .

                           و شش روز گذشت  . . .

                                        روز را آفرید ،

                                                    و بعد شب را ،

                                      و شاید هر دو را با هم !

                           کسی به خاطرش نمی آید !

            خدا عشق را بهانه کرده بود . . .

                             باران را آفرید ،

                                           و فقط باران را آفرید ،

                                و شاید اشک را هم !

                کسی به خاطرش نمی آید!

                      و «عشق» را . . .

                                 خدا بهانه کرده بود !!

                   چه حیف . . .

                         کسی به خاطرش نمی آید !!

ای مهربان من

        دیگر قبول کن که جهان خانه خداست

       اینک طواف کن برگرد خانه ای که پراز یاد عاشقیست

       با جامه ای که به رنگ حقیقت است

                      یکرنگ و بی ریا

      با باوری که جهان محضر خداست

    با شرم از اینک در محضر او معصیت کنیم

                                                به درود ای گناه

لحظات شادی خدا را ستایش كن

 لحظات سختی خدا را جستجو كن

 لحظات آرامش خدا را مناجات كن

 لحظات دردآور به خدا اعتماد كن

 و در تمام لحظات خداوند را شكر كن

     خدایا

با من بمان تا با تو بمانم

همان زمان که ابر رحمتت بر من باریدن گرفت

از نیستی به هستی پیوند خوردم

 پس مرا نیست مکن

 مرا از بی خبران قرار مده تا دنیا و آخرت برایم چون

 خوابی بی نشان سپری شود

من ازمجازات شدن بخاطر گناهانم هراسی ندارم

حتی اگر گناهی بزرگ با مجازاتی سخت در انتظا رم باشد

من لذت مجازات تو را به درد بی دردی ترجیح می دهم

با من بمان تا چون قطره ای در تو نیست شوم

عشقت را برمن ببار ودلم به درد آور

به اسمان دلم نگاه میکنم تو مثل خورشیدی فروزان آن راگرم ونورانی میکنی. عزیز مهربان پدر خوبم وقتی می خندیدی همه غصه هایم از دلم بیرون می رفت وقتی بودی از هیچ چیز نمی هراسیدم .بابای نازم ای کاش همیشه درکنارم بودی. ولی   الان سالهاست که تو در زیر خاک خفته ای. دوستت دارم بابای سفر کرده ای       که مرا تا آخر دنیا دل تنگ خودت کردی.

واورانماینده خوددرروی زمین قرار داداه است

تا به نمایندگی از طرف اوجهان را آباد سازد

انسان حامل روح خدایست وخدا

مظهر همه خوبیهازیبایها و عشقهاست

به نام خدا وبرای خدا زندگی کنیم و یکدیگر را دوست داشته باشیم