خوبید بچه ها من سرم خیلی شلوغ بود واسه همین نمی تونستم بیام  ولی حالا دلم خیلی گرفته

به جز شماها کسی رو واسه درد دل ندارم من خیلی تنهام دلم داره می ترکه ولی چارهای جز صبر ندارم

نمی دونم چیکار باید بکنم کاش می شدادم هر وقت دلش می خواست از این دنیا می رفت

یعنی ادمای این دنیا واسه چی این قدر بدن کاش یه نفر پیدا بشه تا ادم بتونه بهش تکیه بده ولی

افسوس که کسی نیست خدا یا کمکم کن من خیلی تنهام

زندگانی شعریست که تو باید بسرایی ان را

یا بخوانی آن را ،بشنوی آن را نیز

دست کم باید آن را تحسین کنی

تا از این راه به اردوی ترنمو طراوات برسی

              کاش شاعر باشی

 جور دیگر باید دید     

زیر باران باید رفتم

چشمهایم راشستم ولی افسون او نه چشمهای خیس و شسته ام را دید ونه نکاه دیگرم را

زیر باران رفتم ولی او با طعنه ای به من گفت دیوانه باران زده  ...

آینه امروز حتی سکوت دیروز را نیز منعکس خواهد کرد،چگونه وداع در سکوت و تنهایی معنا یابد ؟آن جا که باید با هم رفت ،آن جا که باید با هم خواند تا زمانی که باید رسید ؟!

از ارتفاع ارادت دوست ،عطر یاس مهر فرود می اید تا درامتدا راه ،اقرار به عشق آسان شود،تبسم ستاره عشق را چگونه می توانم دید ؟ در صورتی که پنجره دلم بسته باشد ؟!

بستر اکنون بی حضور ما خالیست، این لحظه کجا می تواند حضور داشته باشد اگر من اینجا نباشم،و چمنزار چگونه می تواند سبز باشد اگر من سبز نیندیشم؟!

آن جا که حقیقت آن خورشید پرتقالی رنگ در دل خاکستری غروب محو می شود،آن جا که فصل های انتقالی را حیات نا میدهاندودر حوالی آن موفقیت را خواهانیم به سنگ خویش چگونه موضوعات را بسنجیم وقتی تهنا عیار کامل عشق است؟!

در مرز مشترک امروز وفرداهابر فراز قله ارزوها ایستاده ایم شعله فانوس امید چگونه می تواند بیدار باشد اگر من در بستر نا امیدی خفته باشم؟!

در حجله گاه نسیم و گندمزار ،دستان ساده دهقان همواره بر شکیبایی اصرار می ورزدآری او همچنان ایستاده است گرجه زمان در گذر است  تمامی الفاظ را اگر می داشتم آیا می توانستم آن بگویم که گفتنی نیست/!

خیره به تصویری از وجود یک مردم

مردی از سایه سار تنهایی

اشنای دیرینه دل تنگم

مردی با یک نگاه روحانی

وسعت قلب پاکش در وجودم

همیشه جاودانی

دلم برایش همیشه بی تاب است

و عروس چشمهایم

خیس از وجود پر رازش

 هنوز هم زنده است

گرچه می گویند او دیگر نیست

مردی از مردهای زندگی

اکنون

جایش در کنار دخترش

خالی است

دل من از روز ازل اسیر یک نگاه    حسینو دوست داره    مگه خاطر خاهی گناه

دیونه حسینو ویرونه حسینم         خراب و مست گوشه می خونه حسینم

 از بقیه عکسا در ادامه مطلب دیدن فرمایید

خدا خیلی دلم می خواد برم مشهد دلم واسه امام رضا خیلی تنگ شده اونجا تنها جای که می تونم راحت تموم حرفای دلمو برات بگم

 خدایا من از بندهات می ترسم خجالت می کشم پیش اونا نمی خام کارای گناه بکنم ولی نمی دونم واسه چی تو بزرگ عالمو نمی بینم پیش تو معصیت میکنم ودر هولم کسی نبینه غافل از اینکه تو هر لحظه مواظب منی

خدا بعضی وقتا می خوام همه تقصیرا رو بندازم گردن زمونه و بگم زندگیم ایجاب کرده این کارا رو بکنم اون وقتا فراموش میکنم بهشتو به بها میدن نه بهانه

خدا جونم میدونم همه نامه هامو بدون اینک پست کنم می خونی ازت می خام بی جوابشون نذاری من دختری تنها هستم که به یاری تو احتیاج دارم

خدایا به من دلی بزرگ بده تا بتونم همه را دوست داشته باشم حتی کسانی را که نمی شناسم یا کسانی که در حق من بدی کردن

خدایا به چشمان من نوری عنایت فرما تا به غیر از زیبای نبینم اخر مگر نمی شود چیزی را که تو افریدی زشت باشد

خدا یا کمکم کن تا بنده خوب تو باشم نه بنده شیطان

خدا جونم من انسانم و جایز الخطا ولی امید م به تو پروردگار پاک و بخشنده است

خدا ی خوبم همیشه نگران بابام هستم که اونجا پیش تو جاش راحت یانه؟ خیلی نگرانشم خدا جونم مواظبش باش خودت که میدونی اون  تو این دنیا سختی زیاد کشیده

خدا جونم من خیلی دوستت دارم

خداجونم دلم خیلی گرفته نمی دونی چقدر احساس تنهایی میکنم از همه چی خسته شدم از روزهای طولانی و شبای تاریک که دیگه کسی به فکر کودک همسایه نیست.

 همیشه تو رویاهام احساس میکنم که یه دختر پولدار هستم که به همه فقیرا تو دنیا کمک میکنم تو رویاهای خودم اون قدر پول دارم که می خوام فقرو ریشه کن کنم دلم واسه بچه های بی گناه که گدایی میکن یا به سختی زندگی میکنن خیلی می سوزه ولی هیچ کاری نمی تونم بکنم این اونا هستن که همه چی رو تحمل میکنن ومن و امثال من فقط الکی دل می سوزونیم ...

درست که پول تنها مشکل آدما نیست ولی یک کمبود بزرگ هستش خدا یا به دل کوچک بچه هاقدرتی بزرگ بده تا بتونن تو این جامعه کثیف با وجود کمبودهای مالی پا ک زندگی کنن.

میدونی خدا جونم  اخه امروزه تو جامعه یا حداقل شهری که من توش زندگی میکنم به فقیرا هر مارکی می زنن ولی به یه بچه پولدار کسی جرات نداره حرفی بگه به قول معروف تو دنیا دو چیز بی صداست عیب ثروتمند و مرگ فقیر

خدا کمکمان کن خدا جونم میدونم بنده گناهکار تو هستم ولی تو خودت گفتی از امید بخششت نا امید نشیم پس به تو پناه آوردم منو به زندگی و دنیای خوب بر گردون...

بنده گناهکار ولی عاشق تو صبا

پروردگارا به من بیاموز که دوست بدارم کسانی راکه دوستم ندارند

عشق بورزم به کسانی که عاشقم نیستند...

بگویم برای کسانی که هرگز غمم را نخوردند...

به من بیاموز تا لبند بزنم به کسانی که هرگز تبسم زرا به صورتم ننواختتند...

محبت کنم به کسانی که هرگز محبتی در حقم نکردند.

سلام ای مهربان پروردگار پاک بی همتا، خدا یا جز تو آیا مهربانی هست؟ 

گرچه پیمانم را با تو بشکستم، نمی شد باورم اما چه زیبا باز من را به سوی خود فرا خواندی

عزیزا من گمان کردم که دیگر راه برگشتی برایم نیست

خداوندا مرا البته می بخشی، گمان کردم به جرم غفلت از تو

مرا راندی ودر را پشت سر بستی

حبیبا باورش سخت است،

اما تو مرا اینک به آشتی فرا خواندی؟؟؟ به پاس آشتی با تو اینک من خدا یا عهد می بندم

از این پس بی شکایت دوستت خواهم داشت، بی توقع مهر می ورزم

خدایا سینه ام را رحمت پاک گشایش ،مرحمت فرما،به لبهایم تبسم را، به چشمم نور پاکت را،

به قلبم مهرورزی را، خداوندا تو معشوق همه عالم از این پس عاشقی را پیشه ام فرما....

 دوستت دارم خداجونم خیلی مهربونی

 خدا یا راستش من آدمیزادم ، گاه گاهی گناه میکنم طغیان می پندارمش.

کریما من گناه بنده ای دارم وتو بخشایش جنس خداوندی

آیا امید بخششم بی جاست؟

خودت گفتی بخوان:

می خوانمت اینک مرا دریاب،به چشمانی که می جوید تو را،نوری عنایت کن

وخالی دستان کوچکم را هدیه ای اینک عطا فرما

خودت گفتی کسی را دست خالی برنگردانی

کنون ای اولین و آخرین بار الها راست می گویم

دگر من با خدایم آشتی هستم،ببخشا آن گناهانی که دور از چشم مردم در حضورت مرتکب گشتم

خدا یا پیش بندهایت رسوایم مکن من گفته ام من مهربان پروردگاری دارم که می بخشد مرا

می گویند چشمها دریچه روح اند آیاراست می گویند که چشمها دروغ نمی گویند؟

پس چگونه چشمهایش صادقانه ترین کلام دنیا را در گوش روحم زمزمه کرد اما به دروغ؟!

روحم می گوید:راست می گوینداما افسوس آن گاه که چشمان تو با چشمان او تلاقی کردمدتها بود که او روحش را به دروغ فروخته بود     می پرسم اما به چه قیمتی ،سکوتی سنگین بر چشمهایم سایه می افکند آری چشمها دریچه روح اند . سوال می کنم از چشمان پر سکوت از باران از بهانه ها از رفتن قاصدک که دلم را به دنیای افسانه ها برد.

ایا چشمها دریچه روح اند

 چنان زندگي کن که کساني که تو را مي شناسند و

     خدا را نمي شناسند , به واسطه ي

     آشنايي با تو با خدا آشنا شوند 

حکايت جالبي است که فراموش شدگان ، فراموش کنندگان

    را فراموش نخواهند کرد

رئيس سرخ پوستان خداي خودش را اينطور قسم ميدهد :

    اي خداي بزرگ ، به من کمک کن که هر وقت خواستم

    در مورد راه رفتن ديگري قضاوت کنم قدري با کفشهاي او راه بروم!

خدا رادردلت احساس کن و قدمهایت را محکم تر از همیشه بردارچرا که

وقتی ایمان شکست می خورد ترس پیروزیش را در وجودت جشن میگیرد

یه دختر تنها عاشق باران مهربانی دنیای صادقانه بچه ها. که دیدن فقربیشتر از هرچیزی آزارش میده.از دورویی .دروغ کینه نفرت داره و دلش می خواهد دنیا پر از خوبیها ومهربانیها باشه. من اسمم صباست ساکن شهرتبریزم یه خواهر ویه برادر دارم 

فصل مورد علاقه:پاییز

رنگ مورد علاقه:آبی وبنفش

غذای مورد علاقه:جوجه کباب +قورمه سبزی

موسیقی مورد علاقه:سیاوش قمیشی،فریدون فروغی،فریدون اصلانی،رضا صادقی

بدترین ضد حالی که خوردم:

فوت پدرم

بهترین خاطرم:خیلی وقت بود که دلم می خواست بتونم برم اعتکاف وقتی امسال برای اولین بار قسمتم شد خیلی خوشحال شدم

کسی که بخوام ملاقات کنم:

پدرم

کسی که نخوام ملاقات کنم:

 شخصی مورد نظرم نیست که نخوام نبینمش ولی دلم می خاد شاهد هیچی بدی نباشم.

برای کی دعا می کنم:

برای همه آدمای دنیا

موقعیت من در ده سال آینده:

نمی دونم شاید دختری که یه گوشه از این دنیای پر هیا هو داره زندگیشو می کنه که زنده بمونه یا اینکه زنده هست تا زندگی کنّه 

سوار قطاری می شوم که ریل هایش تا بالای ابرها کشیده شده اندسوار این قطار می شوم تا حقیقت وجودم را دریابم تا به روشنایی برسم وقتی قطارحرکت می کندنغمه ای را می شنوم سبک می شوم رفته رفته قلبم پاک می شودعطر باران را حس می کنم یک نفس عمیق می کشم چشم هایم را می شویم دستم را می برم و رنگین کمان را لمس می کنم گرمی رنگها را حس می کنم بالاتر می روم خیلی بالانوری می بینم دستم را دراز میکنم و وجودم لبریز از احساس مبهمی می شودحس میکنم به اوج رسید ه ام به اوج روشنایی

 خدا اینجاست میان من وتو میان نگاه شفاف من توخدا دور نیست همین نزدیکی هاست به آسمان نگاه کن خدا در پرواز خوش دسته پرنده در لبخند خاکی .در تپش قلبی در قطره اشک طفلی در  مهربانی در بازیهای کودکی دررویاهای زلال خوابی در نفس خسته یک روستایی برای د اشتن لقمه نونی . درریتم دلنواز آبی در جویباری در وزش بادسرد زمستانی در بوی غنچه گلی میان باغ در رقص خوشه گندمی در پاییز دل انگیزی در قلب عارفی در نگاه عاشقی ودر اندیشه ای آری خدا همین جاست میان من وتو

تمام غم ها ناراحتی ها ودلواپسی هایتان را به من بسپارید

خالی شویداز هرچه بدیست.

با کسی قرار دادبسته ام تا...

همه آنها رابه جهنم ببرد

 آری باشیطان هم می شودمعامله کرد

بهانه آفرينش

خدا عشق را بهانه کرده بود . . .

        و آدم را آفرید،

                        و بعد حوا را ،

                                           و شاید هر دو را با هم !

                            کسی به خاطرش نمی آید !

   خدا عشق را بهانه کرده بود  . . .

                و آدم عاشق شد ،

                              و بعد حوا ،

                                             و شاید هر دو با هم !

                                   کسی به خاطرش نمی آید !

         خدا عشق را بهانه کرده بود . . .

                           و شش روز گذشت  . . .

                                        روز را آفرید ،

                                                    و بعد شب را ،

                                      و شاید هر دو را با هم !

                           کسی به خاطرش نمی آید !

            خدا عشق را بهانه کرده بود . . .

                             باران را آفرید ،

                                           و فقط باران را آفرید ،

                                و شاید اشک را هم !

                کسی به خاطرش نمی آید!

                      و «عشق» را . . .

                                 خدا بهانه کرده بود !!

                   چه حیف . . .

                         کسی به خاطرش نمی آید !!

ای مهربان من

        دیگر قبول کن که جهان خانه خداست

       اینک طواف کن برگرد خانه ای که پراز یاد عاشقیست

       با جامه ای که به رنگ حقیقت است

                      یکرنگ و بی ریا

      با باوری که جهان محضر خداست

    با شرم از اینک در محضر او معصیت کنیم

                                                به درود ای گناه

لحظات شادی خدا را ستایش كن

 لحظات سختی خدا را جستجو كن

 لحظات آرامش خدا را مناجات كن

 لحظات دردآور به خدا اعتماد كن

 و در تمام لحظات خداوند را شكر كن

     خدایا

با من بمان تا با تو بمانم

همان زمان که ابر رحمتت بر من باریدن گرفت

از نیستی به هستی پیوند خوردم

 پس مرا نیست مکن

 مرا از بی خبران قرار مده تا دنیا و آخرت برایم چون

 خوابی بی نشان سپری شود

من ازمجازات شدن بخاطر گناهانم هراسی ندارم

حتی اگر گناهی بزرگ با مجازاتی سخت در انتظا رم باشد

من لذت مجازات تو را به درد بی دردی ترجیح می دهم

با من بمان تا چون قطره ای در تو نیست شوم

عشقت را برمن ببار ودلم به درد آور